به گزارش روابط عمومی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر مریم بابااحمدی با اشاره به اینکه نخستین دندان آسیای بزرگ دائمی حدود شش‌سالگی، بدون افتادن هیچ‌یک از دندان‌های شیری، در انتهای قوس دندانی رویش می‌یابد، اظهار کرد: از آنجا که این دندان تا پایان عمر در دهان باقی می‌ماند، حفظ سلامت آن از همان ابتدای رویش اهمیت ویژه‌ای دارد.

وی با بیان اینکه بسیاری از والدین دندان شماره ۶ را با دندان شیری اشتباه می‌گیرند، افزود: این تصور نادرست گاهی موجب می‌شود مراقبت کافی از این دندان انجام نشود، در حالی که هر فرد چهار دندان شماره ۶ دارد و این دندان‌ها نقش مهمی در جویدن، حفظ روابط صحیح دندانی و تکامل مناسب قوس‌های دندانی ایفا می‌کنند.

بابااحمدی با اشاره به اینکه سطح جونده دندان‌های شماره ۶ دارای شیارها و فرورفتگی‌های متعددی است، گفت: این شیارها محل مناسبی برای تجمع پلاک میکروبی هستند و در صورت رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان، احتمال پوسیدگی به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.

این عضو هیئت علمی دانشکده رعایت بهداشت دهان و دندان را مهم‌ترین راهکار پیشگیری از پوسیدگی دندان شماره ۶ عنوان کرد و افزود: مسواک زدن دو بار در روز با خمیردندان حاوی فلوراید، کاهش دفعات مصرف مواد غذایی و نوشیدنی‌های شیرین و مراجعه منظم به دندان‌پزشک، از مهم‌ترین اقداماتی است که والدین باید از زمان رویش این دندان به آن توجه داشته باشند.

وی با تأکید بر اهمیت معاینات دوره‌ای اظهار کرد: در صورت تشخیص به‌موقع شیارهای مستعد پوسیدگی، می‌توان با استفاده از روش‌های پیشگیرانه مانند فیشورسیلانت (شیارپوش)، این شیارها را پوشاند و احتمال ایجاد پوسیدگی را به میزان قابل توجهی کاهش داد.

بابااحمدی با اشاره به تجربه‌های درمانی خود خاطرنشان کرد: متأسفانه در موارد متعددی مشاهده می‌شود که به دلیل مراجعه دیرهنگام، پوسیدگی به (عصب) دندان گسترش یافته و کودک ناچار به درمان ریشه شده است؛ در حالی که با مراقبت صحیح، معاینات منظم و اقدامات پیشگیرانه، می‌توان از بروز چنین شرایطی جلوگیری کرد.

وی در پایان با تأکید بر اینکه «دندان شماره ۶، دندان شیری نیست»، گفت: این دندان از حدود شش‌سالگی تا پایان عمر همراه هر فرد خواهد بود و توجه به سلامت آن، سرمایه‌گذاری برای حفظ سلامت دهان و دندان در سال‌های آینده است.